ဇလြန္ၿပည္ေတာ္ၿပန္ဘုရား ရဲ႕ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေနာက္ခံၿဖစ္ရပ္မ်ား

ဓာတ္ပုံမ်ားအတြက္ မူရင္းတင္ထားသူ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတယ္ဆိုတာက အရင္က ဇလြန္ျပည္ေတာ္ျပန္ ဘုရားဆိုတာဇလြန္က တန္ခိုးႀကီးတဲ့ ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရားတစ္ဆူ ဆိုတာေလာက္ပဲ သိထားတဲ့အတြက္ပါ။

ဒီဘုရားရဲ့ေနာက္ခံဇာတ္လမ္းကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ စိတ္ဝင္ စားဖို႔ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတာနဲ႔ ျပန္လည္ေဝမၽွေရးသားလိုက္ပါတယ္။

မဟာသကၠရာဇ္ (၁၁၃) ခုႏွစ္တြင္ သဗၺညဳတ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ဟာ ရခိုင္ျပည္သို႔ ႂကြေရာက္ၿပီး သရဏဂုံ သီလျဖင့္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့တာ ေၾကာင့္ ဓညဝတီတစ္ျပည္လုံ

း ဗုုဒၶဘာသာဝင္မ်ား အျဖစ္သို႔ ေရာက္ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကို ၾကည္ညိဳလြန္းတဲ့ ရခိုင္ဘုရင္ စႏၵသူရိယမင္းက ႐ုပ္ထုေတာ္ေလးဆူကို သြန္းလုပ္ခဲ့ပါတယ္။

ပထမဆုံး ဘုရားရွင္ရင့္ေငြ႕ေတာ္ေပးထားတဲ့ မဟာျမတ္မုနိ ၊ ဒုတိယ သြန္းလုပ္ေတာ္မူေသာဘုရားကို ရွင္ေက်ာ္မုနိ ၊ တတိယ သြန္းလုပ္ေတာ္မူေသာဘုရားကို ေရႊဘုံသာမုနိ

စတုတၱသြန္းလုပ္ေတာ္မူေသာဘုရားကို မာရ္ေအာင္ျမင္ ဟူ၍ ဘြဲ႕ေတာ္မ်ားေပးခဲ့ၿပီးလၽွင္ ကိုးကြယ္ၾကည္ညိဳခဲ့ပါတယ္။ ထိုျမတ္စြာဘုရား ၄ ဆူတို႔မွာ အစဥ္အတိုင္းဉာဏ္ေတာ္ငယ္ၾက၍ ေ

နာက္ဆုံးသြန္းလုပ္ေသာဘုရားကို မာရ္ငါးပါးေအာင္ျမင္ေတာ္မူ ေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အမည္ကိုယူ၍ မာရ္ေအာင္ျမင္ ျမတ္စြာ ဘုရားဟုေခၚေဝၚသမုတ္ခဲ့တယ္ လို႔သိရပါတယ္။

အစဥ္အတိုင္းဉာဏ္ေတာ္ငယ္ၾက၍ ေနာက္ဆုံးသြန္းလုပ္ေသာဘုရားကို မာရ္ငါးပါးေအာင္ျမင္ေတာ္မူ ေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အမည္ကိုယူ၍

မာရ္ေအာင္ျမင္ ျမတ္စြာ ဘုရားဟုေခၚေဝၚသမုတ္ခဲ့တယ္ လို႔သိရပါတယ္
မဟာျမတ္မုနိဘု ရား၏ လက္ယာဘက္မွာရွိတဲ့အတြက္

လက္ယာ႐ုပ္ပြားေတာ္ဟုေခၚ ၿပီး ေၾကးပိသာခ်ိန္ ၆၆၆ ပိသာ ႏွင့္ ၆ က်ပ္သား ရွိပါတယ္။ ထိုဘုရားေလးဆူကို စႏၵာသူရိယမင္းမွ စ၍ ရခိုင္မင္း အဆက္ဆက္ ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကၿပီး

သကၠရာဇ္ ၁၁၄၆ ခုႏွစ္မွာ ဓညဝတီဟာ ဘိုးေတာ္ ဘုရားရဲ့သားေတာ္ အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာရဲ့ သိမ္းယူျခင္းကို ခံခဲ့ရပါ တယ္။ သားေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းဟာ စစ္နိုင္ပစၥည္းအျဖစ္

မဟာျမတ္ မုနိ၊ မာရ္ေအာင္ျမင္ဘုရား ႏွင့္ ေရႊဘုံသာဘုရားတို႔ကို သိမ္းယူကာ ေတာင္ကုတ္လမ္းမွ ပင့္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ေဒသခံရခိုင္မ်ားအတြက္ ရွင္ေက်ာ္ဘုရား ကို ထားရစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဘုရားသုံးဆူကို ပန္းေတာင္းဆိပ္ကမ္းမွ ရတနာေရႊေဖာင္ေတာ္ႀကီး ႏွင့္ပင္ေဆာင္လာရာ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ ျပည္ၿမိဳ႕အေရာက္ မွာ သုံ႔ပန္းအျဖစ္ေခၚေဆာင္ျခင္းခံခဲ့ရေသာ

ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔သည္ အ ဆန္းဆန္း အသြယ္သြယ္ေသာ တူရိယာမ်ိဳးစုံတို႔ျဖင့္ တီးမႈတ္ကခုန္ၾက လၽွက္ အိမ္ေရွ႕မင္းရဲ့ေရွ႕မွာ ဝပ္ဆင္းၾကပါေတာ့တယ္။ ယင္းသို႔ျပဳလုပ္ျခင္းကို

အိမ္ေရွ႕မင္းသားက အထူးအဆန္းျဖစ္ၿပီး ေမး ေတာ္မူရာ “အရွင္မင္းသား အရွင္သည္ သတၱဝါတို႔အား ရင္ဝယ္သားကဲ့သို႔ သနား ေတာ္မူ၍ ကိုယ္ေတာ္၏အက်ိဳး

သာသနာအက်ိဳးတို႔ကို ေဆာင္ရြက္သည္ ႏွင့္ အညီ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္ရန္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ႐ုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူကို ၾကည္ျဖဴစြာျပန္၍ ေပးသနားေတာ္မူပါမည့္ အေၾကာင္းပါ ဘုရား” ဟု ေလၽွာက္တင္ၾက၏။

ထိုအခါအိမ္ေရွ႕မင္းက- “ေမာင္မင္းတို႔ရခိုင္ျပည္၌ ကိုးကြယ္ၾကရန္ တစ္ဆူတည္းေသာ ဗုဒၶ ႐ုပ္ပြားေတာ္ (ရွင္ေက်ာ္) ကိုထားခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဤ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကို ျပန္ မေပးလိုၿပီ။

အကယ္၍ ဤအရပ္၌ အလိုရွိလၽွင္ ႐ုပ္ပြားေတာ္တစ္ဆူ ကို ထားခဲ့ေပအံ့။ ေမာင္မင္းမ်ား ရခိုင္တိုင္းနိုင္ငံမွ ဖူးေမၽွာ္လၽွင္ပင္ မ ေဝးေသးၿပီ။ ဒါ့အျပင္ ပတ္ဝန္းက်င္က လူအမ်ားလည္း

ဖူးေမၽွာ္ကုသိုလ္ ယူနိုင္သည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ ေက်နပ္လက္ခံၾကသျဖင့္ ‘ေရႊဘုံသာ ဘုရား’ ကို ျပည္ၿမိဳ႕တစ္ဖက္ကမ္း၌ ထားေပးခဲ့ပါတယ္။ ယင္းအရပ္ရွိ လူအေပါင္းတို႔က

မေနာမယ ပတၱျမားကို ရသကဲ့သို႔ ႏွစ္သက္ဝမ္း ေျမာက္ၾကပါတယ္။ (ျပည္ၿမိဳ႕မွ နဝေဒးတံတားကိုျဖတ္သန္းၿပီး လက္ယာဘက္သို႔ေကြ႕ လိုက္လၽွင္ လာေရာက္သူမျပတ္ဖူးေမၽွာ္ေလ့ရွိတဲ့ ေရႊဘုံသာမုနိဘုရား ကို ေတြ႕ၾကရမွာပါ)

ဆက္ရလၽွွင္ အိမ္ေရွ႕မင္းသားဟာ က်န္႐ုပ္ပြားေတာ္ ႏွစ္ဆူကို ဧရာဝတီ ျမစ္အတိုင္း ဆန္တက္ပင့္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး အမရပူရသို႔ ဆိုက္ေရာက္လၽွင္ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ ေျမာက္ျပင္(ယခုမဟာျမတ္မုနိ ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးတည္ရွိ ရာ)

ေနရာတြင္ မဟာျမတ္မုနိဘုရား ကိန္းဝပ္စံေပ်ာ္ရန္ တန္ေဆာင္းႀကီး ေဆာက္လုပ္လၽွက္ ကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။ မာရ္ေအာင္ျမင္ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားတစ္ဆူကိုကား နန္းေတာ္အတြင္းသို႔ ပင့္

ေဆာင္ကာ နန္းေတာ္ဦး၌ ထားလၽွက္ ေရႊျပသာဒ္ေတာ္ႀကီး ျဖင့္တည္ ထားကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။

နန္းေတာ္အတြင္းသို႔ ပင့္ ေဆာင္ကာ နန္းေတာ္ဦး၌ ထားလၽွက္ ေရႊျပသာဒ္ေတာ္ႀကီး ျဖင့္တည္ ထားကိုးကြယ္ခဲ့ပါတယ္။

ဘိုးေတာ္မင္း၊ အိမ္ေရွ႕မင္း၊ ဘႀကီးေတာ္၊ ပုဂံမင္း၊ မင္းတုန္းမင္း၊ ကေနာင္မင္းတို႔တိုင္ေအာင္ အျမဲမျပတ္ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ မာရ္ေအာင္ျမင္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မွ

ာ ရခိုင္မွပင့္ေဆာင္စဥ္က ဘြဲ႕ေပး အမည္ျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘုရင္အဆက္ဆက္ နန္းေတာ္ဦးတြင္တည္ ထား ကိုးကြယ္ခဲ့သျဖင့္ မာရ္ေအာင္ျမင္အမည္ေပ်ာက္ကာ ‘နန္းဦးဘု ရား’ ဟု အမည္တြင္ခဲ့ပါတယ္။

ကေနာင္မင္းသားႀကီးက ဤ႐ုပ္ပြား ေတာ္အား အျမဲမျပတ္ကိုးကြယ္ခဲ့သျဖင့္ ‘မင္းတပ္ဘုရား’ ဟုလည္း အမည္တြင္ခဲ့ပါေသးတယ္။

(မင္းတပ္မွာ ကေနာင္မင္းသား၏ ငယ္ နာမည္ျဖစ္ၿပီး အႀကီးမင္းတုန္း၊ အငယ္မင္းတပ္ဟု သိမွတ္ၾကသည္)

ပုဂံမင္းလက္ထက္တြင္ တစ္ဖက္မွ အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ စစ္ျဖစ္ပြားေန သလို တစ္ဖက္ကလည္း မင္းတုန္း၊ ကေနာင္ညီေနာင္၏ ပုန္ကန္ မူကို ခံရသျဖင့္ နိုင္ငံအေရးမွာ ရႈပ္ေထြးလ်က္ရွိပါတယ္။

ပုဂံမင္း ၏ မိဖုရား မဟာရတနာေဒဝီတြင္ ေမာင္တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ ဦးေရႊပြင့္ဟု ေခၚၿပီး ဇလြန္ၿမိဳ႕သူႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ မိဖုရားႀကီးက ခ်စ္ျမတ္နိုးေတာ္မူ၍ ေမာင္ေတာ္ ဟု ခ်စ္စနိုးနဲ႔ ေခၚေလ့ရွိပါတယ္။

မာရ္ေအာင္ျမင္ဆင္းတုေတာ္ကို ဖူးၿပီးသည္မွစ၍ ဦးေရႊပြင့္မွာ အႀကံတစ္ခုေပၚလာပါတယ္။ ထိုအႀကံမွာ မိမိ၏ ဇလြန္ၿမိဳိ့တြင္လည္း မာရ္ေအာင္ျမင္ဘုရားကဲ့သို႔ ဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူ ထုလုပ္ပူေဇာ္ရန္ ျဖစ္ပါတယ္။

ထိုအေၾကာင္း ဇလြန္ျပည္သူတို႔အား တင္ျပရာ ေထာက္ ခံၾကၿပီး ႐ုပ္တုေတာ္ႀကီး သြန္းလုပ္ရန္ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေၾကး တို႔အျပင္ လက္ ဝတ္ရတနာမ်ားကိုလည္း ထည့္ဝင္လႉဒါန္းၾကပါတယ္။

ဤတြင္ၿမိဳ႕သူႀကီး ေမာင္ေရႊပြင့္သည္ ေနျပည္ေတာ္ကိုသြားကာ ပညာရွင္ ေမာင္ေမာင္လတ္ကို ေၾကးဆင္းတု သြန္းလုပ္ျခင္း အလုပ္ကို လုပ္ ေဆာင္ပါေတာ့တယ္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ စစ္ျဖစ္ေနၿပီျဖစ္သ ျဖင့္ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားမွာ မၿငိမ္သက္ၾက။ မိဖုရားႀကီးက ေမာင္ေရႊပြင့္ အား ဇလြန္ သို႔ ျပန္ၿပီး ေနရန္ေစလႊတ္ေသာ္လည္း “ဘုရားဆင္းတု မပင့္သြားပဲနဲ႔ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြကို

မ်က္ႏွာဘယ္လိုျပမလဲ” ဟူေသာစကားျဖင့္ ေမာင္ ေရႊပြင့္က မျပန္။ နိုင္ငံေရးအေျခအေနမွာ ပိုမိုဆိုးရြားလာရာ မိဖုရားႀကီး ဟာ ေမာင္ေရႊပြင့္ကို အတင္းျပန္လႊတ္ပါေတာ့တယ္။

ဤတြင္ေမာင္ေရႊပြင့္က “လက္ခ်ည္းဗလာျပန္သြားလၽွင္ မ်က္ႏွာမလွျဖစ္မည္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသြန္းလုပ္ေနတဲ့ ဘုရားအစား နန္းဦးဘုရားကို ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ား ဖူးေမၽွာ္ေစဖို႔ ဇလြန္သို႔ ခဏပင့္သြားမည္။

သြန္းလုပ္ေသာဘုရားၿပီးေသာအခါ နန္းဦးဘုရားကို ျပန္လာေပးပါမည္” ဟု မိဖုရားႀကီိးအား ေလၽွာက္ေလသည္။ မိဖုရားႀကီးက သေဘာမတူေသာ္ လည္း မူးမတ္မ်ားကပါ ေခတၱခဏပင့္ေဆာင္ျခင္းကို ခြင့္ျပဳသင့္ေၾကာင္း

ပါဝင္ေတာင္းပန္ၾကေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဆုံးတြင္ ခြင့္ျပဳလိုက္ရပါတယ္။ သို႔ျဖင့္ နန္းဦးဘုရားသည္ ဇလြန္သို႔ ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။

ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႔သည္ မာရ္ေအာင္ျမင္ဆင္းတုေတာ္ကို ေတြ႕ၾကေသာအခါ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကသည္။ ဦးေရႊပြင့္က ယခုဆင္းတုကား ရခိုင္မွပင့္

လာေသာ နန္းဦးဆင္းတုျဖစ္ေၾကာင္းေျပာေသာ္လည္း ျပည္သူမ်ားက မယုံၾကည္ၾကေပ။ မာရ္ေအာင္ျမင္ဘုရားႀကီးသို႔ လာေရာက္ဖူးေမၽွာ္ၾကည္ညိဳၾကသည္မွာမျပတ္စည္ကားလ်က္ ရွိသည္။

ရက္မ်ားမၾကာမီ မိဖုရားႀကီးထံမွ သြန္းေလာင္းသည့္ ဆင္းတုေတာ္ၿပီးၿပီျဖစ္ ၍ မာရ္ေအာင္ျမင္ဆင္းတုေတာ္ႏွင့္ လာေရာက္လဲလွယ္ရန္

အေထာက္ေတာ္ မ်ား လာေရာက္ရာ ဦးေရႊပြင့္က ဘုရားဖူးမ်ားစည္ကားေနသျဖင့္ ေခတၱမၽွ ဆိုင္းငံ့ထားပါရန္ ျပန္ေလၽွာက္ထားလိုက္သည္။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဇလြန္၌ မီးအႀကီးအက်ယ္ေလာင္ေလသည္။ ဘုရားတန္ေဆာင္း ေက်ာင္းပတ္ ဝန္းက်င္ရွိ အိမ္တိုင္းလိုလို မီးထဲပါသြားသည့္အျပင္ လူတခ်ိဳ႕ ေသဆုံးခဲ့ရသည္။

သို႔ေသာ္နန္းဦး ဆင္းတုေတာ္ႀကီးကား မီးကြင္း၍ က်န္ရစ္ခဲ့ရပါတယ္။ သကၠရာဇ္ ၁၂၁၄ ခုႏွစ္တြင္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ဟာ အဂၤလိပ္တိုရဲ့ သိမ္းယူျခင္းကို ခံခဲ့ရပါတယ္။

ေနျပည္ေတာ္တြင္လည္း ပုဂံမင္းကို နန္းခ်ၿပီး မင္းတုန္းမင္းနန္းတက္သျဖင့္ နန္းက်မိဖုရားႀကီးမွာ ၾသဇာမရွိေတာ့။ ဘုရားႀကီးကိစၥကို အမွာေတာ္မျပဳပဲ လစ္လၽွဴျပဳထားလိုက္ေတာ့သည္။

အဂၤလိပ္တို႔သည္ ေၾကးပိုက္ဆံမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ေၾကးဆင္းတုေတာ္မ်ားစြာ ႏွင့္ ေၾကးအိုး ၊ ေၾကးခြက္ ၊ ေၾကးစ အမ်ားအျပားကိုအဂၤလိပ္စစ္ဗိုလ္ ‘ဆာဂၽြ်န္ဆပ္’ ၏

အမိန႔္ႏွင့္ သိမ္းက်ဳံးယူေဆာင္သြားၾကရာ ၁၂၁၇ ခုႏွစ္ တြင္ နန္းဦးဆင္းတုေတာ္ႀကီး မွာလည္း ေရႊခ်ိန္ အမည္ရွိေသာ သေဘၤာျဖင့္ အိႏၵိယျပည္ ဘုံေေဘၿမိဳ႕သို႔ ပါသြားခဲ့ရသည္။

ဤအေၾကာင္းကိုကေနာင္မင္းသားႀကီးသိသြားတဲ့အခါ စိတ္မေကာင္း႐ုံမွ လြဲ၍ ဘာမၽွမတတ္နိုင္ေတာ့ေခ်။ နန္းဦးဆင္းတုမွာ ဘုံေဘသို႔ပါသြားသျဖင့္ ျပန္ရဖို႔ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ မဲ့ရေတာ့သည္။

ဤသို႔ျဖင့္ နန္းဦးဆင္းတုလစ္လပ္ေနေသာ ေနရာတြင္ ဦးေရႊပြင့္သြန္းလုပ္ထားေသာ ေၾကးဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို ပင့္ေဆာင္တင္ထားလိုက္ေလသည္။

အဂၤလိပ္တို႔သည္ ရသမၽွဆင္းတုေတာ္မ်ားႏွင့္ ေၾကးပစၥည္းမ်ားကို ဂိုေထာင္တစ္ခုတြင္ ထည့္ကာ တျဖည္းျဖည္း ဖိုက်င္းထိုး အရည္က်ိဳၿပီး ေၾကးပိုက္ဆံမ်ား အျဖစ္ေျပာင္းပစ္လိုက္ပါတယ္။

အျခားဆင္းတု ႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားကို က်ိဳရာ၌ အလြယ္တကူ အရည္ေပ်ာ္သြားၾကေသာ္လည္း နန္းဦးဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို ဖို ၄ လုံး ဆိုင္ကာ ထိုး၍ က်ိဳခ်က္ၾကေသာ္လည္း အရာပင္မထင္

မူလအတိုင္းပဲ ရွိေလသည္။ထူးျခားသည္ကား ထိုအခ်ိန္တြင္ ေကာင္းကင္သည္ ႐ုတ္ခ်ည္းမဲေမွာင္လာလ်က္မိုးေမွာင္ႀကီးက်ကာ မိုးသည္းေလသည္။

အရည္က်ိဳျခင္းအလုပ္ကိုလုပ္ၾကေသာအိႏၵိယလူမ်ိဳး ၆၄ ေယာက္လည္း ေသြန္းအန္ၿပီး တၿပိဳင္တည္း ေသဆုံးသြားၾကတယ္လို႔သိရပါတယ္။

နန္းဦးဆင္းတုမွာ ဘုံေဘသို႔ပါသြားသျဖင့္ ျပန္ရဖို႔ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္ မဲ့ရေတာ့သည္
အဂၤလန္၌ ရာဇဘိသိက္ ခံယူၿပီးေသာ ၀ိတိုရိယ ဘုရင္မႀကီးသည္

မိမိိ၏ ကိုလိုနီနယ္သစ္ျဖစ္ေသာ အိႏၵိယျပည္ ေဒလီၿမိဳ႕သို႔ တြင္ ေခတၱလာေရာက္ စံျမန္းေနရာျပင္းထန္ေသာ ေခါင္းကိုက္ေဝဒနာကို ခံစားရသည္။ ေဆးပညာရွင္ ဆရာဝန္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို

ကုသေစေသာ္လည္း သက္သာျခင္းမရွိ။ တစ္ညတြင္ ဘုရင္မႀကီးသည္ထူးဆန္းေသာ အိပ္မက္တစ္ခုကို မက္ေလသည္။ အိပ္မက္ထဲ၌ ဝတ္ျဖဴစင္ၾကယ္ႏွင့္ သူေတာ္စင္တစ္ဦးက ဘုရင္မႀကီးအား-

“ဘုရင္မႀကီး…ဘုရင္မႀကီးရဲ့ ေခါင္းကိုက္ေဝဒနာကို ေသခ်ာစြာ ေပ်ာက္ကင္းလိုလၽွင္ ျမန္မာျပည္မွ ယူေဆာင္ခဲ့ေသာ နန္းဦးဆင္းတုကို

မူလအရပ္သို႔ ျပန္၍ ပို႔ရမည္။ မပို႔ပါက ဘုရင္မႀကီးအသက္ အႏၲရာယ္ျဖစ္ပါလိမ့္မည္” ဟု ေျပာသြား၏။

ဘုရင္မႀကီး အိပ္မက္မွနိုးလၽွင္ ၾကက္သီးေမႊးညႇင္းမ်ားထကာ ထိတ္လန႔္ တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ့ကာ အမႈထမ္းမ်ားကို ေခၚလၽွက္ အေၾကာင္းျဖစ္အင္ကို ေျပာ၍ နန္းဦးဆင္းတုေတာ္

ဆိုသည့္ အရာကို ေၾကးဂိုေထာင္ထဲတြင္ သြားေရာက္ရွာေဖြေစပါတယ္။ အမႈထမ္းမ်ားမွာ ဘုရင္မႀကီးရွာခိုင္းလို႔သာ ရွာခိုင္းေသာ္လည္း နန္းဦးဘုရားဆိုတာ ဘာမွန္းေသခ်ာမသိပါေခ်

။ ဂိုေထာင္ထဲရွိ ဆင္းတုေတာ္မ်ိဳးစုံ နဲ႔ အျခားပစၥည္းမ်ားမွာ ေမွာက္ခုံ ပက္လက္ ေဘးေစာင္း စသည္ ရွိေနၾကေသာ္လည္း တစ္ဆူတည္းေသာ

ဘုရားမွာမႈ အေရွ႕ဘက္သို႔မ်က္ႏွာမူလ်က္ တင့္တယ္စြာစံပါယ္ေနေၾကာင္း အမႈထမ္းမ်ားေတြ႕ရွိလိုက္ရသည္။ ထူးျခားသည္ကားထိုဘုရားသည္ ေနမင္းအေရာင္ကဲ့သို႔ဝင္းေျပာင္လ်က္ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားတဖ်ပ္ဖ်ပ္လက္ေနျခင္းပင္။

ဤကဲ့သို႔ထူးျခားေသာ ဘုရားသည္ ဘုရင္မႀကီးျမင္မက္သည့္ အိပ္မက္ ထဲက ဘုရားျဖစ္လိမ့္မည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဘုရင္မႀကီးသည္ နန္းဦးဆင္းတုေတာ္အား ျမန္မာျပည္၏

မူလေနရာသို႔ အျမန္ဆုံးသြားေရာက္ျပန္ထားရန္ အမႈထမ္းမ်ားအား လႊတ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ နန္းဦးဆင္းတုအား သေဘၤာထက္တြင္တင္၍ သေဘၤာစထြက္သည္ႏွင့္

ဘုရင္မႀကီး၏ ခံစားေနရေသာေခါင္းကိုက္ေဝဒနာမွာ ယူပစ္လိုက္သကဲ့သို႔ ကင္းရွင္းစြာေပ်ာက္ကင္းသြားရာ ဘုရင္မႀကီးလည္း အထူးပင္ ယုံၾကည္သြားေတာ့သည္။

ဇလြန္ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရား
ဘုရင္မႀကီး အမိန႔္ ေတာ္အတိုင္း ဆင္းတုေတာ္အား ျမန္မာနိုင္ငံသို႔ ျပန္ပို႔ခဲ့ၾကပါတယ္။

သို႔ေသာ္ၿမိဳ႕မွားပို႔မိ၍ ဇလြန္အစား ဟသၤာတသို႔ ေရာက္သြား၏။ ဟသၤာတၿမိဳ႕အနီးေသာင္စပ္တြင္ထားပစ္ခဲ့ကာ သေဘၤာသည္ အိႏၵိယသို႔ျပန္သြား၏။

ေသာင္စပ္တြင္ထီးထီးမားမား ျဖစ္ေနေသာ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို တံငါးသမားတို႔ျမင္ရလၽွင္ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာျဖစ္လၽွက္ လူအမ်ား ကိုဟစ္ေအာင္စု႐ုံးၾကၿပီး ကမ္းနဖူးေပၚရွိ

ငါးမ်က္ႏွာတန္ေဆာင္းအတြင္းသို႔ ေခတၱထား၍ ပူေဇာ္ၾကပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းပင္ ေပၚေတာ္မူဘုရားဟုနာမည္ႀကီး သြားကာ ၿမိဳ႕ေရာေတာပါ မက်န္ ရဟန္းရွင္လူအမ်ား စည္ကားစြာလာေရာက္ဖူးေမၽွာ္ၾကပါတယ္။

သိပ္မၾကာမီ ဇလြန္ၿမိဳ႕ပိုင္သည္ အေရးပိုင္မင္းႏွင့္ေတြ႕ဆုံရန္အတြက္ ဟသၤာတသို႔ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ လူအမ်ားအုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ျဖစ္ေနတဲ့အေၾကာင္းကို စုံစမ္းရာမွ

ေပၚေတာ္မူဘုရားႀကီးေၾကာင့္ဆိုတာ သိသြားၿပီး မိမိလည္းဖူးေမၽွာ္ဦးမွ ဆို၍ သြားေရာက္ဖူးေမၽွာ္ခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားႀကီးကို ျမင္လိုက္စဥ္မွာပင္ မိမိတို႔ဇလြန္မွ အဂၤလိပ္တို႔သိမ္းယူေသာ

ဘုရားႏွင့္ အလြန္တူေၾကာင္းေတြ႕သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ယင္းကိစၥကို မည္သူကိုမၽွ မဟခဲ့ပဲ မိမိကိစၥၿပီးသည္ႏွင့္ ဇလြန္သို႔ အျမန္ဆုံးျပန္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ဇလြန္သို႔ေရာက္လၽွင္ ဇလြန္ရွိဆရာေတာ္ဦးျဖဴအား ဘုရားႀကီးကို ထိုသို႔ေတြ႕ခဲ့ေၾကာင္းေလၽွာက္တဲ့အခါဆရာေတာ္ဦးျဖဴလည္း ေလွတစ္ ဆယ့္ႏွစ္စင္း ႏွင့္

တကာတကာမမ်ားကို စု႐ုံးေခၚကာ ေပၚေတာ္မႈဘုရား ႀကီးအား ဖူးရန္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ဟသၤာတကို ႂကြသြားခဲ့ပါတယ္။

ဘုရားသို ့ေရာက္ေသာ္ မိမိအျမဲဖူးေနေသာ မာရ္ေအာင္ျမင္ဆင္းတုေတာ္မွန္း ဆရာေတာ္ဦးျဖဴ အတပ္သိလိုက္၏။ အေရးပိုင္မင္းထံသို႔သြားကာ မိမိတို႔ဇလြန္မွ

ဘုရားႀကီးျဖစ္ေၾကာင္း အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။ ၿမိဳ႕ပိုင္မင္းလည္း ရပ္မိရပ္ဖမ်ား ႏွင့္ သံဃာမ်ားကိုေခၚကာ ဤအေရးသည္

သာသနာအေရးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သံဃာမ်ားႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ပါေၾကာင္း၊ သို႔ျဖစ္၍ လူႀကီးမင္းတို႔ႏွစ္သက္ေသာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးကိုပင့္၍ ဇလြန္ၿမိဳ႕မွဆရာေတာ္ဦးျဖဴ ႏွင့္ ညႇိႏွိုင္းပါေစဟု ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။

ဟသၤာတဘက္မွ လူႀကီးမ်ားလည္း ဆရာေတာ္ဦးျဖဴထက္ အသက္သိကၡာ ၀ါေတာ္ႀကီးေသာ ေၾကးကန္ဆရာေတာ္ကို ပင့္၍ ဆရာေတာ္ဦးျဖဴႏွင့္ ညႇိႏွိုင္းေစပါတယ္။

ေၾကးကန္ဆရာေတာ္က- “အရွင္ဘုရားတို႔ ဇလြန္ၿမိဳ႕မွ ဘုရားဆင္းတုျဖစ္ေၾကာင္း ဘာအေထာက္အထားရွိ၍ ဤသို႔ေျပာနိုင္ပါသလဲ” ဟုေမးရာ ဆရာေတာ္ဦးျဖဴက-

“ဓမၼခဏ္ေတာ္က စာပါေသာေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္သိရပါသည္ဘုရား” ဟု ျပန္လည္ေျဖ၏။ “ဤစာကို ဆရာေတာ္ရြတ္ျပနိုင္ပါသလား” ဟု ဆိုေသာ္ ဆရာေတာ္ဦးျဖဴကလည္း

မိမိရႊတ္ျပနိုင္ပါေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖ၏။ (ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ သမၺဳေဒၶေစတီေတာ္ႀကီးႏွင့္ သမၺဳေဒၶဂါထာ တန္ခိုးႀကီးသကဲ့သို႔ပင္ မာရ္ေအာင္ျမင္ ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရားႀကီးႏွင့္

စမၼခဏ္ဂါထာ တန္ခိုးႀကီးသည္ဟု ယုံၾကည္ၾကပါသည္။ စမၼခဏ္ဂါထာ အျပင္ သင္းက်စ္ေတာ္ ဂါထာ၊ လက္ဝဲလက္႐ုံးဂါထာ၊ လက္ယာလက္႐ုံး ဂါထာေတာ္မ်ားလည္း ရွိပါသည္။ )

သို႔ျဖင့္ အနီးရွိရဟန္းတစ္ပါးအား ေၾကးကန္ဆရာေတာ္က ဆင္းတုေတာ္မွ ဓမၼခဏ္မွာရွိေသာ ဂါထာေတာ္ကို ေရးကူးခိုင္းၿပီး ဆရာေတာ္ဦးျဖဴ

အလြတ္ျပန္ဆိုသည္ႏွင့္ တိုက္ၾကည့္ရာ တစ္ထပ္တည္းက်ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဦးျဖဴေျပာသည္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဇလြန္မွ

ဆင္းတုေတာ္ျဖစ္သည္မွာ မွန္ကန္ေၾကာင္း ထင္ရွားသြားၿပီး ဇလြန္သို႔ျပန္ေပးဖို႔ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ ဤတြင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားက

လက္မခံၾက၊ ကန႔္ကြက္ၾကသည္။ မိမိတို႔ႏွင့္ထိုက္၍ မိမိတို႔ဆီေရာက္လာတာ မိမိတို႔ဘုရားဟု ဆိုကာ သူတို႔သာကိုးကြယ္ထိုက္သည္။

မေပးနိုင္ဟု တစ္ညီတစ္ညြတ္တည္း ျငင္းဆိုၾကရာ အေရးပိုင္မင္းက နည္းလမ္းတစ္ခုျဖင့္ ျဖန္ေျဖေစပါတယ္။

ထိုနည္းလမ္းမွာကား ဆင္းတုေတာ္အား ဟသၤာတျမစ္လယ္ရွိ ေဖာင္ႀကီး တစ္ေဖာင္ေပၚတြင္တင္ထားက တစ္ဖက္တြင္ ဟသၤာတၿမိဳ႕မွေလွမ်ားကို ဆြဲေစၿပီး၊

တစ္ဖက္တြင္ ဇလြန္ၿမိဳ႕မွေလွမ်ားကို ဆြဲေစတဲ့ နည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဆင္းတုေတာ္ပါေအာင္ဆြဲနိုင္တဲ့ ၿမိဳ႕က ကိုးကြယ္ၾကဟု ဆိုရာ အားလုံးေက်နပ္ၾကပါတယ္။

သို႔ျဖင့္ ႀကီးမားေသာေဖာင္ေတာ္ႀကီးကို တစ္မုဟုတ္ခ်င္းစီစဥ္၍ ထိုေဖာင္ ေတာ္တြင္ ဆင္းတုေတာ္ႀကီးကို စံျမန္းေစပါတယ္။ အေရးပိုင္မင္းႏွင့္ ဆရာေတာ္ဦးျဖဴကိုလည္း ထိုေဖာင္ေပၚမွာ ေနေစၿပီး အၿပိဳင္ဆြဲၾကပါ ေတာ့တယ္။

ထိုသို႔ဆြဲရာတြင္ အင္အားကေတာ့မမၽွပါ။ ဟသၤာတဘက္တြင္ ေလွေပါင္း ၃၈ စီး ရွိေသာ္လည္း ဇလြန္ဘက္မွာကား ၁၂ စီးပင္ ရွိပါတယ္။

ဤသို႔ျဖင့္ အားၿပိဳင္ဆြဲၾကရာ ဆင္းတုေတာ္သည္ ဇလြန္ဘက္သို႔ပါေလ၏။ သို႔ေသာ္ ဟသၤာတသားမ်ားက မေက်နပ္ၾကေသး။ ဇလြန္ဘက္က ေရစုန္ျဖစ္၍ မိမိတို႔က

ေရဆန္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဇလြန္ဘက္သို႔ပါသြား တာျဖစ္ေၾကာင္း ျငင္းဆန္သျဖင့္ ဘက္ေျပာင္း၍ ဆြဲေစပါတယ္။ ထိုသို႔ဆြဲေစေသာ္လည္း ဆင္းတုေတာ္သည္ ဇလြန္ၿမိဳ႕ဖက္သို႔သာ ပါ၏။

ဘယ္လိုၿပိဳင္ၿပိဳင္မနိုင္သျဖင့္ ကံတရားကိုဉာဏ္မ်ားလို႔မရမွန္း ဟသၤာတသားတို႔သိသြား၏။ အရႈံးကိုဝန္ခံလိုက္ၾက၏။ သို႔ျဖင့္ “ကိုယ္ေတာ္ဘုရား…ငါးပိရည္ႏွင့္

ခ်ဥ္ရည္ဟင္းဘုန္းေပးရေအာင္ ႂကြေတာ္မူေပေရာ့ ဘုရား” ဟု ဇလြန္သားတို႔ မခံခ်င္ေအာင္ေစာင္းခ်ိတ္ ေျပာဆိုလ်က္ ႀကိဳးကိုလႊတ္လိုက္ရပါေတာ့တယ္။

ဇလြန္သားတို႔သည္ အနိုင္ရေလလၽွင္ ျမစ္စဥ္တေလၽွာက္ အကအခုန္ အတီးအမႈတ္မ်ားျဖင့္ ဧရာဝတီျမစ္ကိုစုန္ဆင္းကာ ဘုရားႀကီး၏ မူလေနရာျဖစ္ေသာ

ဇလြန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ပင့္ေဆာင္လာပါေတာ့တယ္။ ဤသို႔ျဖင့္ ဇလြန္ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရားႀကီးသည္ စႏၵာသူရိယမင္း သြန္း လုပ္ခဲ့ေသာ မာရ္ေအာင္ျမင္ဘုရားျဖစ္ေၾကာင္း၊

အမရပူရနန္းဦးတြင္ စံျမန္းခဲ့ေၾကာင္း ၊ အဂၤလိပ္တို႔လက္သို႔ပါၿပီးေနာက္ ဟသၤာ တၿမိဳ႕သို႔ လည္းေရာက္ခဲ့ေသးေၾကာင္း ၊ ၿပီးမွသာ ဇလြန္သို႔ျပန္ေရာက္ လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဗဟုသုတအေနႏွင့္ ေရးသားတင္ျပလိုက္ပါတယ္။

ဂါထာေတာ္ႀကီး.. ကိုးကား

က်ိန္စာသင့္တဲ့သမိုင္းပုံရိပ္မ်ား-သန္းထြန္း(လွည္းကူး)၊ ဇလြန္ၿမိဳ႕ မာရ္ေအာင္ျမင္ ျပည္ေတာ္ျပန္ ျမတ္စြာဘုရားႀကီး – ဘသန္းတင္ ၊ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း

Leave a Reply