အလြန္စီးပြားရွာတတ္ေသာ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးနဲ႔ တရုတ္လူမ်ဳိးတို႔ စီးပြားပ်က္သြားေသာအခါ

တခါက အလြန္ခ်မ္းသာၾကတဲ႔ ဂ်ဴး ကုန္သည္ တေယာက္ နဲ႕ တရုတ္ ကုန္သည္ တေယာက္ ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္ ေစ်းေရာင္း ျပီး စီးပြါးေရး ျပိဳင္ေန ႀက သတဲ႕။

Customer မ်ားမ်ား ရရန္ အျပိဳင္အဆိုင္ အားက်မခံ ေစ်းခ် ရင္းနဲ႔ ၾကာလာေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံး မြဲသြားသတဲ႔။ ဒီေတာ့ တရုတ္ က ရုံးေတာ္ကိုသြားၿပီး၊ လူမြဲစာရင္း ဝင္ဖို႔ ေလ်ွာက္ လိုက္ေတာ့၊ ရွိတဲ႔ အေႀကြးေတာင္ ဆပ္စရာ မလိုသည့္ အျပင္ ေတာင္းစား ခြင့္လိုင္စင္ ပါ ရသတဲ႔။ ဒါနဲ႔ သူ႔ ဆိုင္ခန္းကို ပိတ္ လိုက္ျပီး လမ္းေဘးမွာ ေတာင္းစားေလ သတဲ႔။

ဂ်ဴးကုန္သည္လည္း ရုံးေတာ္ကို သြားျပီး ေဗဒင္ေဟာခြင့္ လက္မွတ္ကို ေလ်ွာက္ လိုက္တယ္တဲ႔။ သူလဲ လမ္းေဘးမွာဘဲ ေဗဒင္ထိုင္ေဟာေတာ့ သတဲ႔။

ႏွစ္အတန္ၾကာေသာ္ တရုတ္ႀကီးဟာ ေတာင္းစား လို႔ ရသမ်ွ ပိုက္ဆံနဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္တဆိုင္ ဖြင့္ျပီး လုပ္ငန္းကို ျပန္စ ျဖစ္တယ္။ ဂ်ဴးကလည္း ေဗဒင္ေဟာခနဲ႔ ဘဏ္တခု ဖြင့္ကာ လုပ္ငန္း ျပန္စ ၿဖစ္တယ္။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံး အသက္ႀကီးလို႔ ေသခါနီးမွာ သူတို႔ရဲ႕ သားသမီးကို ဤသို႔ မွာခဲ႔ သတဲ႔။

တရုတ္ ။ ။ ငါ့သား။ ဂ်ဴး လူမ်ိဳး နဲ႔ စီးပြားေရး ဘယ္ေတာ့ မျပိဳင္နဲ႔။ ျပိဳင္ရင္ သင္သာ မြဲသြားလိမ့္ မယ္။ ငါတို႔ မွာ အနာဂတၱိက်မ္း မရွိဘူး။ ဂ်ဴးလူမ်ိဴး ေတြက စားစရာ မရွိရင္ေတာင္ အနာဂတိၱက်မ္း နဲ႔ အသက္ရွင္ ႏိုင္တယ္။

ဂ်ဴး ။ ။ ငါ့သား။ တရုတ္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ စီးပြားေရး သြားမၿပဳိင္နဲ႔။ သူတို႔က စီးပြားေရး အရင္းအႏွီး ကို သူေတာင္းစား အလုပ္နဲ႔ လည္း ရွာတတ္တယ္။ ငါတို႔ ဂ်ဴး မွာ ဒါမ်ိဳး ပညာ မရွိဘူး။ စားစရာ မရွိရင္ ‘ကယ္ပါ ဘုရား’ လို႕ဘဲ ေအာ္တတ္ တယ္။

ပုံၿပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါဘဲ။

Aung Htang

Leave a Reply